ਅਮਰੀਕਨ ਸੁੰਡੀ - ਛੋਲੇ ਅਤੇ ਛੋਲਿਆਂ ਦੀ ਦਾਲ

ਛੋਲੇ ਅਤੇ ਛੋਲਿਆਂ ਦੀ ਦਾਲ

ਅਮਰੀਕਨ ਸੁੰਡੀ

Helicoverpa armigera

ਕੀੜਾ


ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ

  • ਫੁੱਲ, ਫਲਾਂ, ਪੌਡਾਂ, ਬਾੱਲਾਂ ਤੇ ਛੇਦਾ ਅਤੇ ਫਰਾਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਤੇ ਘੱਟ ਡਿਗਰੀ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ। ਬੀਜਾਂ ਜਾਂ ਅਨਾਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਉਪਜ ਅਤੇ ਗੁੱਣਵੱਤਾ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੈਕੰਡਰੀ ਬੀਜਾਣੂਆ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਜੋ ਟਿਸ਼ੂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਸੜਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ।.

ਲੱਛਣ

ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਅਤੇ ਉਪਰੀ ਛਤਰ 'ਤੇ ਜਵਾਨ ਪੱਤੇ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ ਤੋ ਭੂਰੇ ਆਡੇ ਪਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਲਾਰਵੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੌਦੇ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂ ਨੂੰ ਖਾਦੇ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ ਪਰ ਹੋਸਟ ਪੌਦੇ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾੱਲਾਂ / ਕੰਨ / ਫਲਾਂ / ਪੌਡਾਂ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਯੁਵਾ ਲਾਰਵਾ ਪੱਤਿਆ, ਵਧ ਰਹੇ ਬਿੰਦੂ ਜਾਂ ਫਲਣ ਵਾਲੇ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਖੁਰਚਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਜਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਬੌਲ / ਕੰਨ / ਫ਼ਲ / ਪੌਡ ਦੀ ਪਰਤ ਅੰਦਰ ਛੇਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਖੋਖਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬੀਜ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਅਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਛੇਦਾ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਗਿੱਲਾ ਫਰਾਸ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਖ਼ਮ 'ਤੇ ਸੈਕੰਡਰੀ ਬੀਜਾਣੂਆ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਟਿਸ਼ੂ ਦੀ ਸੜਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐਚ. ਆਰਮੀਗੇਰਾ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਕੀੜੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

ਟ੍ਰਿਗਰ

ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈਲਿਕਓਵਰਪਾ ਆਰਮਿਗੇਰਾ ਦਾ ਕੈਟਰਪਿਲਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਈ ਫਸਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਕੀੜੇ ਹੈ। ਮੌਥ ਕੀਟ 3-4 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੇ ਖੰਭਾਂ ਨਾਲ ਹਲਕੇ ਭੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਪੈਟਰਨ ਨਾਲ ਪੀਲੇ ਤੋ ਸੰਤਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਜਾਂ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਅਗਲੇ ਖੰਭ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਿੱਛਲੇ ਖੰਭ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਿਚਲੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਤੇ ਗੁੜੀ ਨਸਾ ਅਤੇ ਗੁੜੇ ਚਟਾਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਾਦਾਵਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਪਰਲੇ ਛਤਰ' ਤੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਜਾਂ ਪੱਤੇ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਗੋਲਾਕਾਰ, ਚਿੱਟੇ ਆਂਡੇ ਦਿੰਦੀਆ ਹਨ। ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਦੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲਾਰਵੇ ਪੀਲੇ-ਹਰੇ ਤੋਂ ਗੂੜ੍ਹੇ ਲਾਲ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਛੋਟੇ ਕਾਲੇ ਧੱਬਿਆ ਨਾਲ ਧਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁੜਾ ਸਿਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਦੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਲਾਈਨਾਂ ਅਤੇ ਬੈਂਡ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਅਤੇ ਫਲੇਕਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਉਹ ਪਰਿਪੱਕਤਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਪਿਉਪੇ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਜਨਸੰਖਿਆ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫਲਾਂ / ਪੌਡ / ਬੋਲ ਵਿਕਾਸ ਦੌਰਾਨ ਉਚਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉੱਚੀ ਉਪਜ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਜੈਵਿਕ ਨਿਯੰਤਰਣ

ਟ੍ਰਾਇਕੋਟ੍ਰਾਮਮਾ ਵਾਸਪ (ਟੀ. ਚਾਇਲੋਨਿਸ ਜਾਂ ਟੀ. ਬਰਾਜ਼ੀਲੀਐਂਸਿਸ) ਨੂੰ ਤਹ ਅੰਡੇ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਫੁੱਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮਾਈਕ੍ਰੋਪਲਾਇਟਿਸ, ਹਿਟੋਪੈਲਮਾ ਅਤੇ ਨੇਟੀਲਿਆ ਵਾਸਪ ਲਾਰਵੇ ਨੂੰ ਪੈਰਾਸਿਟਾਈਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਕੀਟ (ਵੱਡੀ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਕੀਟ, ਗਲੋਸੀ ਸ਼ੀਲਡ ਕੀਟ ਅਤੇ ਰੀਡ ਢਾਲ ਵਾਲੇ ਕੀਟ), ਕੀੜੀਆਂ, ਮੱਕੜੀਆਂ, ਕੰਡਿਆਲੀਆਂ, ਟਿੱਡੀਆ ਅਤੇ ਮੱਖੀਆਂ ਲਾਰਵੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਵਧਾਵਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਲਾਰਵਾ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤ੍ਰਣ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਸਪਾਈਸੌਨਡ, ਨਿਊਕਲੀਓਪੋਲਿਡ੍ਰੋਵੀਰੋਸ (ਐਨਪੀਵੀ), ਮੈਟਿਹਰੀਜਿਅਮ ਅਨਿਸੋਪਲੀਆ, ਬਿਊਵਰੀਆ ਬੇਸੀਆਨਾ ਜਾਂ ਬੇਸੀਲਸ ਥਿਊਰਿੰਗਸਿਸ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਜੈਵਿਕ-ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਵਰਤੋ। ਬਨਸਪਤਿਕ ਉਤਪਾਦ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਿੰਮ ਤੇਲ, ਨਿੰਮ ਬੀਜ ਦਾ ਅਰਕ (ਐਨਐਸਕੇਈ 5%), ਮਿਰਚ ਜਾਂ ਲਸਣ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾ ਵਾਲੀ ਸਪਰੇਅ ਵਜੋਂ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਲੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਪੰਛੀਆ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪੰਛੀ ਪਰਚਸ ਰੱਖੋ ਜੋ ਕੈਟਾਪਿਲਰਾ ਨੂੰ ਖਾਦੇ ਹਨ।

ਰਸਾਇਣਕ ਨਿਯੰਤਰਣ

ਜੇ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਜੈਵਿਕ ਇਲਾਜਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਰੋਕਥਾਮ ਦੇ ਉਪਾਅ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਵਿਆਪਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ। ਚੋਣਵੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਇਲਾਜ ਲਾਹੇਵੰਦ ਕੀੜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤੇ ਬਗੈਰ ਕੀੜੇ ਨੂੰ ਖੇਤ ਵਿੱਚੋ ਕੱਢਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਕਲਪ ਹੈ। ਆਡੇ ਅਤੇ ਲਾਰਵਿਆ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕੈਟਾਪਿਲਰ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਲਚਕੀਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਲੋਤਰਾਨਿਲਿਪਰੋਲ, ਚੌਰਰੋਪੀਰੀਫੌਸ, ਸਾਈਪਰਮੇਥ੍ਰੀਨ, ਐਲਫਾ- ਅਤੇ ਜ਼ੀਤਾ-ਸਾਈਪਰਮੇਥ੍ਰੀਨ, ਇਮੈਮੈਮਟੀਨ ਬੈਂਜੋਏਟ, ਸਪੈਨਵਲੇਰੇਟ, ਫਲਿਊਐਂਡੇਮਾਈਡ, ਮੈਥੀਓਮਿਲ ਜਾਂ ਇੰਡੋਸੈਕਰਬ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਉਤਪਾਦ (ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ 2.5 ਮਿਲੀਲਿਟਰ / ਲੀ) ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 10-15 ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ' ਤੇ ਸਪਰੇਅ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਘੱਟ ਮੁੱਲ ਵਾਲੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਵਿਚ ਰਸਾਇਣਿਕ ਇਲਾਜ ਵਿਹਾਰਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।

ਰੋਕਥਾਮ ਦੇ ਉਪਾਅ

  • ਜੇ ਉਪਲੱਬਧ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰੋਧਕ ਜਾਂ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ। ਕੀੜੇ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਸਿਖਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਜਲਦੀ ਪੌਦੇ ਬੀਜੋ। ਪੌਦਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਲੌੜ ਅਨੁਸਾਰ ਦੂਰੀ ਛੱਡੋ। ਜੀਵਨ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਲਈ ਅਨਾਜ-ਰਹਿਤ ਸੀਮਾਵਰਤੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰੋ। ਜਾਲ ਵਾਲੀਆ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਰੀਗੋਲਡ (ਟੈਗੀਟਸ ਐਕਾਰਾ) ਹਰੇਕ 5 ਜਾਂ 6 ਕਤਾਰਾਂ। ਮੌਥ ਕੀੜੇ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਜਾਂ ਫੜਣ ਲਈ ਲਾਈਟ ਜਾਂ ਫੇਰੋਮੋਨ ਫਾਹਿਆ ਦੀ ਵਰਤੋ ਕਰੋ। ਚੰਗੀ ਨਿਕਾਸੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਕੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਦਬਾਅ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਆਡੇ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਫੁੱਲਾਂ, ਫਲ਼ਾਂ ਦੇ ਬੂਟੇ ਜਾਂ ਬਾੱਲਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰੋ। ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਲਾਰਵੇ ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਜਾਂ ਆਡਿਆ ਨਾਲ ਪੌਦੇ ਹਟਾਉ। ਖੇਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਹਟਾਓ। ਹਰੇਕ ਫਸਲ ਚੱਕਰ ਦੇ ਬਾਅਦ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਖੂੰਹਦ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ। ਖੇਤਾ ਤੋਂ ਲਾਗ ਵਾਲੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਓ। ਕੁਦਰਤੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੂਰਜੀ ਕਿਰਨਾਂ ਅੱਗੇ ਪਿਊਪਿਆ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਵਾਢੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਡੂੰਘੀ ਜੁਤਾਈ ਕਰੋ। ਮੌਨੋਕਲਚਰਾ ਤੋ ਬਚੋ ਅਤੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਪੌਦੇ ਦੇ ਨਾਲ ਫਸਲੀ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੋ।.